ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. 19, 16-26)
Εωθινό Ευαγγέλιο (Α')
Τω καιρώ εκείνω οι ένδεκα Μαθηταί επορεύθησαν εις την Γαλιλαίαν, εις το Όρος ου ετάξατο αυτοίς ο Ιησούς. Και ιδόντες αυτόν προσεκύνησαν αυτώ, οι δε εδίστασαν. Και προσελθών ο Ιησούς ελάλησεν αυτοίς λέγων· Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα, όσα ενετειλάμην ημίν· και ιδού εγώ μεθ΄ υμών ειμί πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος Αμήν.
Μετάφραση (Α')
Εκείνο τον καιρό, οι έντεκα μαθητές έφυγαν για τη Γαλιλαία, στο βουνό όπου ο Ιησούς τους είχε παραγγείλει να πάνε. Όταν τον είδαν, τον προσκύνησαν· μερικοί όμως είχαν αμφιβολίες. Ο Ιησούς τους πλησίασε και τους είπε: «Ο Θεός μού έδωσε όλη την εξουσία στον ουρανό και στη γη. Πηγαίνετε λοιπόν και κάνετε μαθητές μου όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και διδάξτε τους να τηρούν όλες τις εντολές που σας έδωσα. Κι εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα, ως τη συντέλεια του κόσμου». Αμήν.
Ο Απόστολος Της Κυριακής (Α΄ Προς Κορινθίους ιε΄ 1-11)
Γνωρίζω δε υμίν, αδελφοί, το ευαγγέλιον ο ευηγγελισάμην υμίν, ο και παρελάβετε, εν ω και εστήκατε, δι΄ ου και σώζεσθε, τίνι λόγω ευηγγελισάμην υμίν ει κατέχετε, εκτός ει μη εική επιστεύσατε. Παρέδωκα γαρ υμίν εν πρώτοις ο και παρέλαβον, ότι Χριστός απέθανεν υπέρ των αμαρτιών ημών κατά τας γραφάς, και ότι ετάφη, και ότι εγήγερται τη τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς, και ότι ώφθη Κηφά, είτα τοις δώδεκα· έπειτα ώφθη επάνω πεντακοσίοις αδελφοίς εφάπαξ, εξ ων οι πλείους μένουσιν έως άρτι, τινές δε και εκοιμήθησαν· έπειτα ώφθη Ιακώβω, είτα τους αποστόλους πάσιν· έσχατον δε πάντων ωσπερεί τω εκτρώματι ώφθη καμοί. Εγώ γαρ ειμί ο ελάχιστος των αποστόλων, ος ουκ ειμί ικανός καλείσθαι απόστολος, διότι εδίωξα την εκκλησίαν του Θεού· χάριτι δε Θεού ειμί ο ειμί· και η χάρις αυτού η εις εμέ ου κενή εγενήθη, αλλά περισσότερον αυτών πάντων εκοπίασα, ουκ εγώ δε, αλλ΄ η χάρις του Θεού η συν εμοί. Είτε ουν εγώ είτε εκείνοι, ούτω κηρύσσομεν και ούτως επιστεύσατε.
Μετάφραση (Α΄ Προς Κορινθίους ιε΄ 1-11)
Αδερφοί, σας θυμίζω το χαρμόσυνο μήνυμα που σας έφερα με το κήρυγμά μου. Αυτό το μήνυμα το δεχτήκατε, σ΄ αυτό παραμείνατε σταθεροί, μ΄ αυτό και σώζεστε, αν βέβαια μένετε προσκολλημένοι σ΄ αυτό, με το νόημα που σας το κήρυξα· εκτός εάν μάταια πιστέψατε. Σας παρέδωσα τη διδασκαλία που είχα κι εγώ παραλάβει και που έχει πρωταρχική σημασία: ότι δηλαδή ο Χριστός πέθανε, σύμφωνα με τις Γραφές, για τις αμαρτίες μας· ότι ενταφιάστηκε και ότι, σύμφωνα με τις Γραφές αναστήθηκε την τρίτη ημέρα και ότι εμφανίστηκε στον Κηφά, έπειτα στους Δώδεκα. Έπειτα εμφανίστηκε σε περισσότερους από πεντακόσιους αδερφούς συχρόνως, από τους οποίους μερικοί πέθαναν, οι περισσότεροι όμως είναι ακόμα στη ζωή. Έπειτα εμφανίστηκε στον Ιάκωβο, έπειτα σε όλους τους αποστόλους. Τελευταία από όλους, εμφανίστηκε και σ΄ εμένα σαν σε έκτρωμα. Γιατί εγώ πραγματικά είμαι ο τελευταίος ανάμεσα σε όλους τους αποστόλους· εγώ δεν είμαι άξιος ούτε να ονομάζομαι απόστολος, γιατί καταδίωξα την εκκλησία του Θεού. Με τη χάρη όμως του Θεού έγινα αυτό που έγινα· κι αυτή η χάρη προς εμένα δεν υπήρξε άκαρπη: εργάστηκα περισσότερο απ΄ όλους τους αποστόλους, όχι βέβαια εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που με συνοδεύει. Είτε εγώ, λοιπόν, είτε εκείνοι, αυτά κηρύττουμε και αυτά πιστέψατε.
Το Ευαγγέλιο Της Κυριακής (Κατά Ματθαίον ιθ΄ 16-26)
Και ιδού εις προσελθών είπεν αυτώ· διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον; ο δε είπεν αυτώ· τι με λέγεις αγαθόν; ουδείς αγαθός ει μη εις ο Θεός. ει δε θέλεις εισελθείν εις την ζωήν, τήρησον τας εντολάς. λέγει αυτώ· ποίας; ο δε Ιησούς είπε· το ου φονεύσεις, ου μοιχεύσεις, ου κλέψεις, ου ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα και την μητέρα, και αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν. λέγει αυτώ ο νεανίσκος· πάντα ταύτα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου· τι έτι υστερώ; έφη αυτώ ο Ιησούς· ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι. ακούσας δε ο νεανίσκος τον λόγον απήλθε λυπούμενος· ην γαρ έχων κτήματα πολλά. Ο δε Ιησούς είπε τοις μαθηταίς αυτού· αμήν λέγω υμίν ότι δυσκόλως πλούσιος εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών. πάλιν δε λέγω υμίν, ευκοπώτερόν εστί κάμηλον δια τρυπήματος ραφίδος διελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν. ακούσαντες δε οι μαθηταί αυτού εξεπλήσσοντο σφόδρα λέγοντες· τις άρα δύναται σωθήναι; εμβλέψας δε ο Ιησούς είπεν αυτοίς· παρά ανθρώποις τούτο αδύνατόν εστι, παρά δε Θεώ πάντα δυνατά εστι.
Μετάφραση (Κατά Ματθαίον ιθ΄ 16-26)
Πλησίασε κάποιος τον Ιησού και τον ρώτησε: «Αγαθέ Διδάσκαλε, τι καλό να κάνω για ν΄ αποκτήσω αιώνια ζωή;» Ο Ιησούς του είπε: «Γιατί με ονομάζεις αγαθό; Κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός. Αν θέλεις πάντως να μπεις στη ζωή, τήρησε τις εντολές». «Ποιες;» του λέει. Κι ο Ιησούς είπε: «Το μη σκοτώσεις, μη μοιχεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου και αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». «Όλα αυτά τα τηρώ από πολύ μικρός», του λέει ο νεαρός. «Σε τι ακόμα υστερώ;» Ο Ιησούς του απάντησε: «Αν θέλεις να γίνεις τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό κοντά στο Θεό· κι έλα να με ακολουθήσεις». Μόλις άκουσε την απάντηση ο νεαρός, έφυγε λυπημένος, γιατί είχε μεγάλη περιουσία. Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Σας βεβαιώνω πως δύσκολα θα μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού. Και σας το επαναλαμβάνω: Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα, παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού». Όταν τ΄ άκουσαν οι μαθητές του, ένιωσαν μεγάλη κατάπληξη κι έλεγαν: «Τότε ποιος μπορεί να σωθεί;» Ο Ιησούς τους κοίταξε και είπε: «Αυτό είναι αδύνατο για τους ανθρώπους· για το Θεό όμως όλα είναι δυνατά».
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 16-26). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 16-26). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
28/8/09
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. 19, 16-26)
Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα, εν Χριστό αδελφοί μου,
μας διηγείται, ότι ένας πλούσιος νεαρός ρώτησε μια μέρα το Χριστό:
«Αγαθέ Διδάσκαλε, τι καλό να κάνω για ν΄ αποκτήσω αιώνια ζωή;» Ο Ιησούς του είπε: «Γιατί με ονομάζεις αγαθό; Κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός. Αν θέλεις πάντως να μπεις στη ζωή, τήρησε τις εντολές». «Ποιες;» του λέει. Κι ο Ιησούς είπε: «Το μη σκοτώσεις, μη μοιχεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου και αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». «Όλα αυτά τα τηρώ από πολύ μικρός», του λέει ο νεαρός. «Σε τι ακόμα υστερώ;»
Ο Ιησούς του απάντησε: «Αν θέλεις να γίνεις τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό κοντά στο Θεό · κι έλα να με ακολουθήσεις». Μόλις άκουσε την απάντηση ο νεαρός, έφυγε λυπημένος, γιατί είχε μεγάλη περιουσία. Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Σας βεβαιώνω πως δύσκολα θα μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού. Και σας το επαναλαμβάνω: Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα, παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού». Όταν τ΄ άκουσαν οι μαθητές του, ένιωσαν μεγάλη κατάπληξη κι έλεγαν: «Τότε ποιος μπορεί να σωθεί;» Ο Ιησούς τους κοίταξε και είπε: «Αυτό είναι αδύνατο για τους ανθρώπους · για το Θεό όμως όλα είναι δυνατά».
Των ρωτάει, «Τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή»; Ο Ιησούς τον παραπέμπει στην εφαρμογή των εντολών. Να είσαι ηθικά αγνός και να σέβεσαι τους γονείς. Ν’ αγαπάς το συνάνθρωπό σου όμοια με τον εαυτό σου. Να κάνεις για λογαριασμό του πράξεις, όπως ακριβώς θα τις έκανες και για σένα τον ίδιο. Ανασκίρτησε ο νέος και τάχυνε να βεβαιώσει: «Μα όλα αυτά τα τήρησα επακριβώς απ’ τα παιδικά μου χρόνια»! Σε τι άλλο υστερώ; Πες το, Διδάσκαλε αγαθέ. Εύκολα θα το ξεπεράσω και θα γίνω τέλειος σε όλα».
Το γεγονός, εν Χριστό αδελφοί μου, ότι ο Κύριος δεν το διαψεύδει, σημαίνει ότι
η διαβεβαίωσίς του, ότι ήταν τηρητής όλων ανεξαιρέτως των εντολών του Θεού,
ήταν ειλικρινής.
Μα δεν κατάλαβε όμως, ο κούφιος κι επιπόλαιος νεανίσκος πως τάλεγε στον καρδιογνώστη. Και ο καρδιογνώστης Χριστός αντίκρυζε το βάθος της υπάρξεως
του νέου. Έβλεπε πως όλες οι πράξεις του, που τις τήρησε με ακρίβεια γίνονταν με βάση το αζημίωτο. Ως εκεί που δεν έφτανε τα όρια της θυσίας για τον άλλον.
Άρα, στην ουσία, έμενε σαν τη βδέλλα κολλημένη πάνω στα υπάρχοντά του.
«Ην γαρ έχων χρήματα και κτήματα πολλά».
Γι’ αυτό ο Ιησούς του προτείνει: «Μια και από μόνο σου ζητάς το τέλειο, πούλα τα υπάρχοντά σου, μοίρασέ τα στους φτωχούς κ’ έλα ν’ ακολουθήσεις εμένα, που από την πολλή μου φτώχεια δεν έχω ούτε προσκέφαλο να γείρω το κεφάλι μου».
Όταν τ’ άκουσε αυτά που του είχε πει ο Κύριος , έχασε τη μιλιά του, δε ρώτησε τίποτε άλλο κ’ έφυγε πολύ λυπημένος. Μόλις τον είδε ο Κύριος ν’ απομακρύνεται με το κεφάλι σκυμμένο, είπε στους μαθητές Του τα βαρυσήμαντα εκείνα τα λόγια: «Πόσο δύσκολο είναι όσοι έχουν τα χρήματα να εισέλθουν στη Βασιλεία των Ουρανών! Ευκολότερο είναι η καμήλα, αυτό το μεγάλο ζώο, να περάσει από μία τόσο μικρή τρυπούλα της βελόνας, παρά ο πλούσιος να εισέλθει στην Ουράνια Βασιλεία».
Αιωνιότητα ζητούσε ο νέος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.
Τι μεγαλείο, αλλά και τι δράμα περικλείει όντως η λέξη αυτή!
Αιωνιότητα μέσα στην ουράνια μακαριότητα είναι η μια της όψη.
Αιωνιότητα μέσα στη φρίκη και τα ατέλειωτα βάσανα είναι η άλλη της όψη.
Όλοι μας κάθε μέρα προχωρούμε προς την αιωνιότητα.
Τα λεπτά, οι ώρες και οι μέρες, που περνούν, μας φέρνουν ολοένα και πιο κοντά της.
Ο τρόπος που ζούμε την κάθε στιγμή, μας ωθεί είτε προς τη μια πλευρά της αιωνιότητος είτε προς την άλλη. Οι πόθοι μας, οι σκέψεις, οι ενέργειες γίνονται
ή φτερά γι’ ανέβασμα ή ασήκωτα βάρη, που θα μας σύρουν στην άβυσσο
και στην απώλεια.
Τίποτε, εν Χριστό αδελφοί μου, δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας από τον κόσμο αυτό, καθώς θα μεταναστεύουμε προς στην άλλη ζωή που μας καλεί ο Θεός. Συνεπώς, εκτός από τον Θεό, σε κανένα πρόσωπο η υλικό πράγμα του επιγείου τούτου κόσμου δεν θα πρέπει να προσκολλήσουμε την καρδιά μας.
Η προσκόλληση σε πρόσωπα η πράγματα του κόσμου είναι η μεγαλύτερη αμαρτία που μπορεί να μας πετάξει μακριά από τον Θεόν.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής γράφει: «Εάν η ψυχή είναι ανώτερη από το σώμα, εάν ο Θεός είναι ασύγκριτα ανώτερος από τον κόσμο, τον οποίο δημιούργησε, εκείνος που προτιμά το σώμα περισσότερο από την ψυχή και τον κόσμο
περισσότερο από τον Θεό, ο οποίος τον δημιούργησε, δεν διαφέρει καθόλου
από τους ειδωλολάτρες».
Εάν ο Ιακώβ και τα παιδιά του λυπόταν ν’ αφήσουν τα σπίτια και τα χωράφια τους στην Παλαιστίνη και δεν πήγαιναν στην Αίγυπτο, στα χρόνια της μεγάλης ξηρασίας, θα πέθαιναν από την πείνα.
Είναι ένας βαθύς συμβολισμός, του τι χάνουν οι ψυχές όταν έχουν προσκολληθεί στα πρόσωπα και υλικά πράγματα του κόσμου και όχι στον Θεόν.
Πόσοι από τους αδελφούς χριστιανούς και σήμερα δεν παθαίνουν το ίδιο.
Δεν είναι λίγοι οι νέοι και οι νέες και η ποιο μεγάλοι σε ηλικία που έδωσαν την καρδιά τους σε αυτά τα μάταια του κόσμου τούτου και δεν δίστασαν, για να
τ’ απολαύσουν, ν’ αρνηθούν με τη σειρά αδέρφια, γονείς, ακόμη και τον Χριστό!
Ο άνθρωπος μπορεί να προσκολληθεί σ’ ένα πρόσωπο, όπως και στο χρήμα.
Ακόμα μπορεί να προσκολληθεί και σε πλανεμένες ιδέες. Έχουμε τόσα παραδείγματα προσκολλήσεως σε πλανεμένες ιδέες από μεγάλους και μικρούς τον τελευταίο καιρό! Και με τι ακριβή αποζημίωση!
Έπειτα ο άνθρωπος μπορεί να δώσει την καρδιά του στα διάφορα πάθη:
στο χρήμα, αλκοόλ, χαρτοπαίγνιο, ναρκωτικά, ακατανόμαστες αμαρτίες.
Και μπορεί ν’ αναγνωρίζει και να ομολογεί στην κατάσταση αυτή
της αιχμαλωσία του, αλλά να μην μπορεί ν’ απαλλαγεί.
Μονάχα μια ειλικρινής μετάνοια
και στροφή προς τον Χριστό
με πίστη
μπορεί τότε να μας σώσει.
Αμήν.
30/8/2009
Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα, εν Χριστό αδελφοί μου,
μας διηγείται, ότι ένας πλούσιος νεαρός ρώτησε μια μέρα το Χριστό:
«Αγαθέ Διδάσκαλε, τι καλό να κάνω για ν΄ αποκτήσω αιώνια ζωή;» Ο Ιησούς του είπε: «Γιατί με ονομάζεις αγαθό; Κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός. Αν θέλεις πάντως να μπεις στη ζωή, τήρησε τις εντολές». «Ποιες;» του λέει. Κι ο Ιησούς είπε: «Το μη σκοτώσεις, μη μοιχεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου και αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». «Όλα αυτά τα τηρώ από πολύ μικρός», του λέει ο νεαρός. «Σε τι ακόμα υστερώ;»
Ο Ιησούς του απάντησε: «Αν θέλεις να γίνεις τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό κοντά στο Θεό · κι έλα να με ακολουθήσεις». Μόλις άκουσε την απάντηση ο νεαρός, έφυγε λυπημένος, γιατί είχε μεγάλη περιουσία. Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Σας βεβαιώνω πως δύσκολα θα μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού. Και σας το επαναλαμβάνω: Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα, παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού». Όταν τ΄ άκουσαν οι μαθητές του, ένιωσαν μεγάλη κατάπληξη κι έλεγαν: «Τότε ποιος μπορεί να σωθεί;» Ο Ιησούς τους κοίταξε και είπε: «Αυτό είναι αδύνατο για τους ανθρώπους · για το Θεό όμως όλα είναι δυνατά».
Των ρωτάει, «Τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή»; Ο Ιησούς τον παραπέμπει στην εφαρμογή των εντολών. Να είσαι ηθικά αγνός και να σέβεσαι τους γονείς. Ν’ αγαπάς το συνάνθρωπό σου όμοια με τον εαυτό σου. Να κάνεις για λογαριασμό του πράξεις, όπως ακριβώς θα τις έκανες και για σένα τον ίδιο. Ανασκίρτησε ο νέος και τάχυνε να βεβαιώσει: «Μα όλα αυτά τα τήρησα επακριβώς απ’ τα παιδικά μου χρόνια»! Σε τι άλλο υστερώ; Πες το, Διδάσκαλε αγαθέ. Εύκολα θα το ξεπεράσω και θα γίνω τέλειος σε όλα».
Το γεγονός, εν Χριστό αδελφοί μου, ότι ο Κύριος δεν το διαψεύδει, σημαίνει ότι
η διαβεβαίωσίς του, ότι ήταν τηρητής όλων ανεξαιρέτως των εντολών του Θεού,
ήταν ειλικρινής.
Μα δεν κατάλαβε όμως, ο κούφιος κι επιπόλαιος νεανίσκος πως τάλεγε στον καρδιογνώστη. Και ο καρδιογνώστης Χριστός αντίκρυζε το βάθος της υπάρξεως
του νέου. Έβλεπε πως όλες οι πράξεις του, που τις τήρησε με ακρίβεια γίνονταν με βάση το αζημίωτο. Ως εκεί που δεν έφτανε τα όρια της θυσίας για τον άλλον.
Άρα, στην ουσία, έμενε σαν τη βδέλλα κολλημένη πάνω στα υπάρχοντά του.
«Ην γαρ έχων χρήματα και κτήματα πολλά».
Γι’ αυτό ο Ιησούς του προτείνει: «Μια και από μόνο σου ζητάς το τέλειο, πούλα τα υπάρχοντά σου, μοίρασέ τα στους φτωχούς κ’ έλα ν’ ακολουθήσεις εμένα, που από την πολλή μου φτώχεια δεν έχω ούτε προσκέφαλο να γείρω το κεφάλι μου».
Όταν τ’ άκουσε αυτά που του είχε πει ο Κύριος , έχασε τη μιλιά του, δε ρώτησε τίποτε άλλο κ’ έφυγε πολύ λυπημένος. Μόλις τον είδε ο Κύριος ν’ απομακρύνεται με το κεφάλι σκυμμένο, είπε στους μαθητές Του τα βαρυσήμαντα εκείνα τα λόγια: «Πόσο δύσκολο είναι όσοι έχουν τα χρήματα να εισέλθουν στη Βασιλεία των Ουρανών! Ευκολότερο είναι η καμήλα, αυτό το μεγάλο ζώο, να περάσει από μία τόσο μικρή τρυπούλα της βελόνας, παρά ο πλούσιος να εισέλθει στην Ουράνια Βασιλεία».
Αιωνιότητα ζητούσε ο νέος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.
Τι μεγαλείο, αλλά και τι δράμα περικλείει όντως η λέξη αυτή!
Αιωνιότητα μέσα στην ουράνια μακαριότητα είναι η μια της όψη.
Αιωνιότητα μέσα στη φρίκη και τα ατέλειωτα βάσανα είναι η άλλη της όψη.
Όλοι μας κάθε μέρα προχωρούμε προς την αιωνιότητα.
Τα λεπτά, οι ώρες και οι μέρες, που περνούν, μας φέρνουν ολοένα και πιο κοντά της.
Ο τρόπος που ζούμε την κάθε στιγμή, μας ωθεί είτε προς τη μια πλευρά της αιωνιότητος είτε προς την άλλη. Οι πόθοι μας, οι σκέψεις, οι ενέργειες γίνονται
ή φτερά γι’ ανέβασμα ή ασήκωτα βάρη, που θα μας σύρουν στην άβυσσο
και στην απώλεια.
Τίποτε, εν Χριστό αδελφοί μου, δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας από τον κόσμο αυτό, καθώς θα μεταναστεύουμε προς στην άλλη ζωή που μας καλεί ο Θεός. Συνεπώς, εκτός από τον Θεό, σε κανένα πρόσωπο η υλικό πράγμα του επιγείου τούτου κόσμου δεν θα πρέπει να προσκολλήσουμε την καρδιά μας.
Η προσκόλληση σε πρόσωπα η πράγματα του κόσμου είναι η μεγαλύτερη αμαρτία που μπορεί να μας πετάξει μακριά από τον Θεόν.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής γράφει: «Εάν η ψυχή είναι ανώτερη από το σώμα, εάν ο Θεός είναι ασύγκριτα ανώτερος από τον κόσμο, τον οποίο δημιούργησε, εκείνος που προτιμά το σώμα περισσότερο από την ψυχή και τον κόσμο
περισσότερο από τον Θεό, ο οποίος τον δημιούργησε, δεν διαφέρει καθόλου
από τους ειδωλολάτρες».
Εάν ο Ιακώβ και τα παιδιά του λυπόταν ν’ αφήσουν τα σπίτια και τα χωράφια τους στην Παλαιστίνη και δεν πήγαιναν στην Αίγυπτο, στα χρόνια της μεγάλης ξηρασίας, θα πέθαιναν από την πείνα.
Είναι ένας βαθύς συμβολισμός, του τι χάνουν οι ψυχές όταν έχουν προσκολληθεί στα πρόσωπα και υλικά πράγματα του κόσμου και όχι στον Θεόν.
Πόσοι από τους αδελφούς χριστιανούς και σήμερα δεν παθαίνουν το ίδιο.
Δεν είναι λίγοι οι νέοι και οι νέες και η ποιο μεγάλοι σε ηλικία που έδωσαν την καρδιά τους σε αυτά τα μάταια του κόσμου τούτου και δεν δίστασαν, για να
τ’ απολαύσουν, ν’ αρνηθούν με τη σειρά αδέρφια, γονείς, ακόμη και τον Χριστό!
Ο άνθρωπος μπορεί να προσκολληθεί σ’ ένα πρόσωπο, όπως και στο χρήμα.
Ακόμα μπορεί να προσκολληθεί και σε πλανεμένες ιδέες. Έχουμε τόσα παραδείγματα προσκολλήσεως σε πλανεμένες ιδέες από μεγάλους και μικρούς τον τελευταίο καιρό! Και με τι ακριβή αποζημίωση!
Έπειτα ο άνθρωπος μπορεί να δώσει την καρδιά του στα διάφορα πάθη:
στο χρήμα, αλκοόλ, χαρτοπαίγνιο, ναρκωτικά, ακατανόμαστες αμαρτίες.
Και μπορεί ν’ αναγνωρίζει και να ομολογεί στην κατάσταση αυτή
της αιχμαλωσία του, αλλά να μην μπορεί ν’ απαλλαγεί.
Μονάχα μια ειλικρινής μετάνοια
και στροφή προς τον Χριστό
με πίστη
μπορεί τότε να μας σώσει.
Αμήν.
30/8/2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
